ple-mien-ni-ka

plemiennika (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plemiennik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plemiennicymnoga mianownikmęski osobowy
plemiennicymnoga wołaczmęski osobowy
plemiennikpojedyncza mianownikmęski osobowy
plemiennikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plemiennikapojedyncza biernikmęski osobowy
plemiennikachmnoga miejscownikmęski osobowy
plemiennikamimnoga narzędnikmęski osobowy
plemiennikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
plemiennikimnoga biernikmęski zwierzęcy
plemiennikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
plemiennikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plemiennikommnoga celownikmęski osobowy
plemiennikowipojedyncza celownikmęski osobowy
plemiennikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plemiennikówmnoga biernikmęski osobowy
plemiennikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
plemiennikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz