ple-ni-po-ten-ta

plenipotenta (nazwa pospolita) rzeczownik przest.dziśksiążk.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plenipotent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plenipotencimnoga mianownikmęski osobowy
plenipotencimnoga wołaczmęski osobowy
plenipotenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
plenipotenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
plenipotentpojedyncza mianownikmęski osobowy
plenipotentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plenipotentapojedyncza biernikmęski osobowy
plenipotentachmnoga miejscownikmęski osobowy
plenipotentamimnoga narzędnikmęski osobowy
plenipotentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plenipotentommnoga celownikmęski osobowy
plenipotentowipojedyncza celownikmęski osobowy
plenipotentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plenipotentówmnoga biernikmęski osobowy
plenipotentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
plenipotentymnoga biernikmęski zwierzęcy
plenipotentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz