plo-tu-śni-cy

plotuśnicy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plotuśnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plotuśnicymnoga mianownikmęski osobowy
plotuśnicymnoga wołaczmęski osobowy
plotuśnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
plotuśnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plotuśnikapojedyncza biernikmęski osobowy
plotuśnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
plotuśnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
plotuśnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
plotuśnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
plotuśnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
plotuśnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plotuśnikommnoga celownikmęski osobowy
plotuśnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
plotuśnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plotuśnikówmnoga biernikmęski osobowy
plotuśnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
plotuśnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz