plu-gaw-cu

plugawcu (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: plugawiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
plugawcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
plugawcapojedyncza biernikmęski osobowy
plugawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
plugawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
plugawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
plugawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
plugawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
plugawcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
plugawcommnoga celownikmęski osobowy
plugawcowipojedyncza celownikmęski osobowy
plugawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
plugawcówmnoga biernikmęski osobowy
plugawcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
plugawcupojedyncza wołaczmęski osobowy
plugawcymnoga mianownikmęski osobowy
plugawcymnoga wołaczmęski osobowy
plugawczepojedyncza wołaczmęski osobowy
plugawiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz