po-ślu-bie-ńco-wi

poślubieńcowi (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poślubieniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poślubieniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
poślubieńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poślubieńcapojedyncza biernikmęski osobowy
poślubieńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
poślubieńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
poślubieńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poślubieńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
poślubieńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poślubieńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poślubieńcommnoga celownikmęski osobowy
poślubieńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
poślubieńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poślubieńcówmnoga biernikmęski osobowy
poślubieńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poślubieńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
poślubieńcymnoga mianownikmęski osobowy
poślubieńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz