po-bu-dyn-ki

pobudynki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pobudynek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pobudynekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pobudynekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pobudynkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pobudynkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pobudynkimnoga mianownikmęski rzeczowy
pobudynkimnoga biernikmęski rzeczowy
pobudynkimnoga wołaczmęski rzeczowy
pobudynkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pobudynkommnoga celownikmęski rzeczowy
pobudynkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pobudynkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pobudynkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pobudynkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pobudynkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz