po-bło-dze

pobłodze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pobłoga

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pobłodzepojedyncza celownikżeński
pobłodzepojedyncza miejscownikżeński
pobłogapojedyncza mianownikżeński
pobłogachmnoga miejscownikżeński
pobłogamimnoga narzędnikżeński
pobłogąpojedyncza narzędnikżeński
pobłogępojedyncza biernikżeński
pobłogimnoga mianownikżeński
pobłogimnoga biernikżeński
pobłogimnoga wołaczżeński
pobłogipojedyncza dopełniaczżeński
pobłogopojedyncza wołaczżeński
pobłogommnoga celownikżeński
pobłógmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz