po-chle-bia-cza-mi

pochlebiaczami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pochlebiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pochlebiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
pochlebiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pochlebiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
pochlebiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
pochlebiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
pochlebiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pochlebiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pochlebiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pochlebiaczemnoga mianownikmęski osobowy
pochlebiaczemnoga wołaczmęski osobowy
pochlebiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pochlebiaczommnoga celownikmęski osobowy
pochlebiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
pochlebiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pochlebiaczówmnoga biernikmęski osobowy
pochlebiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pochlebiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
pochlebiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
pochlebiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz