po-chod-ni-cy

pochodnicy (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pochodnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pochodnicymnoga mianownikmęski osobowy
pochodnicymnoga wołaczmęski osobowy
pochodnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
pochodnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pochodnikapojedyncza biernikmęski osobowy
pochodnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
pochodnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
pochodnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
pochodnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
pochodnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
pochodnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pochodnikommnoga celownikmęski osobowy
pochodnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
pochodnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pochodnikówmnoga biernikmęski osobowy
pochodnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pochodnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz