po-chro-niu

Pochroniu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Pochroń

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Pochroniapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Pochroniapojedyncza biernikmęski osobowy
Pochroniachmnoga miejscownikmęski osobowy
Pochroniamimnoga narzędnikmęski osobowy
Pochroniemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Pochroniemnoga biernikmęski zwierzęcy
Pochroniemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Pochroniempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Pochroniommnoga celownikmęski osobowy
Pochroniowipojedyncza celownikmęski osobowy
Pochroniowiemnoga mianownikmęski osobowy
Pochroniowiemnoga wołaczmęski osobowy
Pochroniówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Pochroniówmnoga biernikmęski osobowy
Pochroniupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Pochroniupojedyncza wołaczmęski osobowy
Pochrońpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz