po-chut-ni-ku

pochutniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pochutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pochutnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pochutnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pochutnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pochutnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pochutnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pochutnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
pochutnikimnoga biernikmęski rzeczowy
pochutnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
pochutnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pochutnikommnoga celownikmęski rzeczowy
pochutnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pochutnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pochutnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pochutnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz