po-chuć

pochuć (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: pochuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pochucimnoga dopełniaczżeński
pochucipojedyncza celownikżeński
pochucipojedyncza miejscownikżeński
pochucipojedyncza dopełniaczżeński
pochucipojedyncza wołaczżeński
pochuciachmnoga miejscownikżeński
pochuciamimnoga narzędnikżeński
pochuciąpojedyncza narzędnikżeński
pochuciemnoga mianownikżeński
pochuciemnoga biernikżeński
pochuciemnoga wołaczżeński
pochuciommnoga celownikżeński
pochućpojedyncza biernikżeński
pochućpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz