pocz-thal-ter

poczthalter (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: poczthalter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poczthalterpojedyncza mianownikmęski osobowy
poczthalterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poczthalterapojedyncza biernikmęski osobowy
poczthalterachmnoga miejscownikmęski osobowy
poczthalteramimnoga narzędnikmęski osobowy
poczthalterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poczthalterommnoga celownikmęski osobowy
poczthalterowipojedyncza celownikmęski osobowy
poczthalterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poczthalterówmnoga biernikmęski osobowy
poczthalterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
poczthalterymnoga biernikmęski zwierzęcy
poczthalterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
poczthalterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
poczthalterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
poczthalterzymnoga mianownikmęski osobowy
poczthalterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz