po-dat-ko-bior-ce

podatkobiorce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: podatkobiorca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podatkobiorcapojedyncza mianownikmęski osobowy
podatkobiorcachmnoga miejscownikmęski osobowy
podatkobiorcamimnoga narzędnikmęski osobowy
podatkobiorcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
podatkobiorcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podatkobiorcemnoga biernikmęski zwierzęcy
podatkobiorcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podatkobiorcępojedyncza biernikmęski osobowy
podatkobiorcopojedyncza wołaczmęski osobowy
podatkobiorcommnoga celownikmęski osobowy
podatkobiorcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podatkobiorcówmnoga biernikmęski osobowy
podatkobiorcymnoga mianownikmęski osobowy
podatkobiorcymnoga wołaczmęski osobowy
podatkobiorcypojedyncza celownikmęski osobowy
podatkobiorcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
podatkobiorcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz