po-dat-ni-kom

podatnikom (nazwa pospolita) rzeczownik praw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podatnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podatnicymnoga mianownikmęski osobowy
podatnicymnoga wołaczmęski osobowy
podatnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
podatnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podatnikapojedyncza biernikmęski osobowy
podatnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
podatnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
podatnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podatnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
podatnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podatnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podatnikommnoga celownikmęski osobowy
podatnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
podatnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podatnikówmnoga biernikmęski osobowy
podatnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podatnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz