pod-bi-ja-cze

podbijacze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podbijacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podbijaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
podbijaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podbijaczapojedyncza biernikmęski osobowy
podbijaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
podbijaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
podbijaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podbijaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
podbijaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podbijaczemnoga mianownikmęski osobowy
podbijaczemnoga wołaczmęski osobowy
podbijaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podbijaczommnoga celownikmęski osobowy
podbijaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
podbijaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podbijaczówmnoga biernikmęski osobowy
podbijaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podbijaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
podbijaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
podbijaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz