pod-bu-rzy-cie-lem

podburzycielem (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podburzyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podburzycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
podburzycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podburzycielapojedyncza biernikmęski osobowy
podburzycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
podburzycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
podburzycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podburzycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
podburzycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podburzycielemnoga mianownikmęski osobowy
podburzycielemnoga wołaczmęski osobowy
podburzycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podburzycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
podburzycielimnoga biernikmęski osobowy
podburzycielommnoga celownikmęski osobowy
podburzycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
podburzycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podburzycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz