pod-da-ńce

poddańce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: poddaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poddaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
poddańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
poddańcapojedyncza biernikmęski osobowy
poddańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
poddańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
poddańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
poddańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
poddańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
poddańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
poddańcommnoga celownikmęski osobowy
poddańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
poddańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
poddańcówmnoga biernikmęski osobowy
poddańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
poddańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
poddańcymnoga mianownikmęski osobowy
poddańcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz