pod-ko-mo-rzyc

podkomorzyc (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podkomorzyc

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podkomorzycpojedyncza mianownikmęski osobowy
podkomorzycapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podkomorzycapojedyncza biernikmęski osobowy
podkomorzycachmnoga miejscownikmęski osobowy
podkomorzycamimnoga narzędnikmęski osobowy
podkomorzycemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podkomorzycemnoga biernikmęski zwierzęcy
podkomorzycemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podkomorzycemnoga mianownikmęski osobowy
podkomorzycemnoga wołaczmęski osobowy
podkomorzycempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podkomorzycommnoga celownikmęski osobowy
podkomorzycowipojedyncza celownikmęski osobowy
podkomorzycówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podkomorzycówmnoga biernikmęski osobowy
podkomorzycupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podkomorzycupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz