pod-my-ku

podmyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: podmyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podmykpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
podmykpojedyncza biernikmęski rzeczowy
podmykachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
podmykamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
podmykimnoga mianownikmęski rzeczowy
podmykimnoga biernikmęski rzeczowy
podmykimnoga wołaczmęski rzeczowy
podmykiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
podmykommnoga celownikmęski rzeczowy
podmykowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
podmykówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
podmykupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
podmykupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
podmykupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz