pod-ofi-cer-ku

podoficerku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podoficerek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podoficerekpojedyncza mianownikmęski osobowy
podoficerkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podoficerkapojedyncza biernikmęski osobowy
podoficerkachmnoga miejscownikmęski osobowy
podoficerkamimnoga narzędnikmęski osobowy
podoficerkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podoficerkimnoga biernikmęski zwierzęcy
podoficerkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podoficerkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podoficerkommnoga celownikmęski osobowy
podoficerkowipojedyncza celownikmęski osobowy
podoficerkowiemnoga mianownikmęski osobowy
podoficerkowiemnoga wołaczmęski osobowy
podoficerkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podoficerkówmnoga biernikmęski osobowy
podoficerkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podoficerkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz