pod-pa-le

podpale (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: podpał

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podpalepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
podpalepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
podpałpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
podpałpojedyncza biernikmęski rzeczowy
podpałachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
podpałamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
podpałempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
podpałommnoga celownikmęski rzeczowy
podpałowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
podpałówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
podpałupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
podpałymnoga mianownikmęski rzeczowy
podpałymnoga biernikmęski rzeczowy
podpałymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz