pod-pro-ku-ra-to-rem

podprokuratorem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podprokurator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podprokuratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
podprokuratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podprokuratorapojedyncza biernikmęski osobowy
podprokuratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
podprokuratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
podprokuratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podprokuratorommnoga celownikmęski osobowy
podprokuratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
podprokuratorowiemnoga mianownikmęski osobowy
podprokuratorowiemnoga wołaczmęski osobowy
podprokuratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podprokuratorówmnoga biernikmęski osobowy
podprokuratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
podprokuratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
podprokuratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
podprokuratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
podprokuratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
podprokuratorzymnoga mianownikmęski osobowy
podprokuratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz