pod-rost-ki

podrostki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: podrostek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podrostekpojedyncza mianownikmęski osobowy
podrostkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podrostkapojedyncza biernikmęski osobowy
podrostkachmnoga miejscownikmęski osobowy
podrostkamimnoga narzędnikmęski osobowy
podrostkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podrostkimnoga biernikmęski zwierzęcy
podrostkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podrostkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podrostkommnoga celownikmęski osobowy
podrostkowipojedyncza celownikmęski osobowy
podrostkowiemnoga mianownikmęski osobowy
podrostkowiemnoga wołaczmęski osobowy
podrostkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podrostkówmnoga biernikmęski osobowy
podrostkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podrostkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz