pod-rzut-ka

podrzutka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podrzutek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podrzutekpojedyncza mianownikmęski osobowy
podrzutkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podrzutkapojedyncza biernikmęski osobowy
podrzutkachmnoga miejscownikmęski osobowy
podrzutkamimnoga narzędnikmęski osobowy
podrzutkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
podrzutkimnoga biernikmęski zwierzęcy
podrzutkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
podrzutkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
podrzutkommnoga celownikmęski osobowy
podrzutkowipojedyncza celownikmęski osobowy
podrzutkowiemnoga mianownikmęski osobowy
podrzutkowiemnoga wołaczmęski osobowy
podrzutkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
podrzutkówmnoga biernikmęski osobowy
podrzutkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
podrzutkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz