pod-wój-cim

podwójcim (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: podwójci

słowoliczbaprzypadekrodzaj
podwójcipojedyncza mianownikmęski osobowy
podwójcipojedyncza wołaczmęski osobowy
podwójcichmnoga dopełniaczmęski osobowy
podwójcichmnoga biernikmęski osobowy
podwójcichmnoga miejscownikmęski osobowy
podwójciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
podwójciemnoga biernikmęski zwierzęcy
podwójciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
podwójciegopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
podwójciegopojedyncza biernikmęski osobowy
podwójciemupojedyncza celownikmęski osobowy
podwójcimmnoga celownikmęski osobowy
podwójcimpojedyncza narzędnikmęski osobowy
podwójcimpojedyncza miejscownikmęski osobowy
podwójcimimnoga narzędnikmęski osobowy
podwójciowiemnoga mianownikmęski osobowy
podwójciowiemnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz