po-ety-ko

poetyko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: poetyka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poetycepojedyncza celownikżeński
poetycepojedyncza miejscownikżeński
poetykmnoga dopełniaczżeński
poetykapojedyncza mianownikżeński
poetykachmnoga miejscownikżeński
poetykamimnoga narzędnikżeński
poetykąpojedyncza narzędnikżeński
poetykępojedyncza biernikżeński
poetykimnoga mianownikżeński
poetykimnoga biernikżeński
poetykimnoga wołaczżeński
poetykipojedyncza dopełniaczżeński
poetykopojedyncza wołaczżeński
poetykommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz