po-ha-ni-na

pohanina (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pohanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pohanmnoga dopełniaczmęski osobowy
pohanmnoga biernikmęski osobowy
pohanachmnoga miejscownikmęski osobowy
pohanamimnoga narzędnikmęski osobowy
pohaniemnoga mianownikmęski osobowy
pohaniemnoga wołaczmęski osobowy
pohaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
pohaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pohaninapojedyncza biernikmęski osobowy
pohaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pohaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
pohaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
pohaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
pohanommnoga celownikmęski osobowy
pohanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
pohanymnoga biernikmęski zwierzęcy
pohanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz