po-je-dyn-ko-wicz

pojedynkowicz (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pojedynkowicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pojedynkowiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
pojedynkowiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pojedynkowiczapojedyncza biernikmęski osobowy
pojedynkowiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
pojedynkowiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
pojedynkowiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pojedynkowiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pojedynkowiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pojedynkowiczemnoga mianownikmęski osobowy
pojedynkowiczemnoga wołaczmęski osobowy
pojedynkowiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pojedynkowiczommnoga celownikmęski osobowy
pojedynkowiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
pojedynkowiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pojedynkowiczówmnoga biernikmęski osobowy
pojedynkowiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pojedynkowiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz