po-kur-ciem

pokurciem (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: pokurć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokurcimnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
pokurciapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
pokurciapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
pokurciachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
pokurciamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
pokurciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pokurciemnoga biernikmęski zwierzęcy
pokurciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pokurciempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
pokurciommnoga celownikmęski zwierzęcy
pokurciowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
pokurciupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
pokurciupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
pokurćpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz