po-kur-cza

pokurcza (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: pokurcz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokurczpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
pokurczapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
pokurczapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
pokurczachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
pokurczamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pokurczempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
pokurczommnoga celownikmęski zwierzęcy
pokurczowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
pokurczówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
pokurczupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
pokurczupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
pokurczpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
pokurczapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
pokurczapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
pokurczachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
pokurczamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pokurczempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
pokurczommnoga celownikmęski zwierzęcy
pokurczowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
pokurczupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
pokurczupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
pokurczymnoga dopełniaczmęski zwierzęcy

pokurcza (nazwa pospolita) rzeczownik pogard.;pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: pokurcz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokurczpojedyncza mianownikmęski osobowy
pokurczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
pokurczapojedyncza biernikmęski osobowy
pokurczachmnoga miejscownikmęski osobowy
pokurczamimnoga narzędnikmęski osobowy
pokurczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga biernikmęski zwierzęcy
pokurczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
pokurczemnoga mianownikmęski osobowy
pokurczemnoga wołaczmęski osobowy
pokurczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
pokurczommnoga celownikmęski osobowy
pokurczowipojedyncza celownikmęski osobowy
pokurczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
pokurczówmnoga biernikmęski osobowy
pokurczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
pokurczupojedyncza wołaczmęski osobowy
pokurczymnoga dopełniaczmęski osobowy
pokurczymnoga biernikmęski osobowy

pokurcza (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: pokurcze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokurczamnoga mianowniknijaki
pokurczamnoga bierniknijaki
pokurczamnoga wołacznijaki
pokurczapojedyncza dopełniacznijaki
pokurczachmnoga miejscowniknijaki
pokurczamimnoga narzędniknijaki
pokurczepojedyncza mianowniknijaki
pokurczepojedyncza bierniknijaki
pokurczepojedyncza wołacznijaki
pokurczempojedyncza narzędniknijaki
pokurczommnoga celowniknijaki
pokurczupojedyncza celowniknijaki
pokurczupojedyncza miejscowniknijaki
pokurczymnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz