po-kło-nu

pokłonu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: pokłon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
pokłonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
pokłonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
pokłonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
pokłonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
pokłonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
pokłoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
pokłoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
pokłonommnoga celownikmęski rzeczowy
pokłonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
pokłonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
pokłonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
pokłonymnoga mianownikmęski rzeczowy
pokłonymnoga biernikmęski rzeczowy
pokłonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz