po-la-czy-ków

Polaczyków (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Polaczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Polaczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Polaczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Polaczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Polaczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Polaczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Polaczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Polaczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Polaczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Polaczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Polaczykommnoga celownikmęski osobowy
Polaczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Polaczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Polaczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Polaczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Polaczykówmnoga biernikmęski osobowy
Polaczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Polaczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz