po-la-no-wian

polanowian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polanowianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polanowianmnoga dopełniaczmęski osobowy
polanowianmnoga biernikmęski osobowy
polanowianachmnoga miejscownikmęski osobowy
polanowianamimnoga narzędnikmęski osobowy
polanowianiemnoga mianownikmęski osobowy
polanowianiemnoga wołaczmęski osobowy
polanowianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
polanowianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polanowianinapojedyncza biernikmęski osobowy
polanowianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polanowianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
polanowianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
polanowianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
polanowianommnoga celownikmęski osobowy
polanowianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polanowianymnoga biernikmęski zwierzęcy
polanowianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz