po-lbru-ku

polbruku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: polbruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polbrukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
polbrukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
polbrukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
polbrukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
polbrukimnoga mianownikmęski rzeczowy
polbrukimnoga biernikmęski rzeczowy
polbrukimnoga wołaczmęski rzeczowy
polbrukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
polbrukommnoga celownikmęski rzeczowy
polbrukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
polbrukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
polbrukupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
polbrukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
polbrukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz