po-lcy-ny

Polcyny (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Polcyn

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Polcynpojedyncza mianownikmęski osobowy
Polcynapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Polcynapojedyncza biernikmęski osobowy
Polcynachmnoga miejscownikmęski osobowy
Polcynamimnoga narzędnikmęski osobowy
Polcynempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Polcyniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Polcyniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Polcynommnoga celownikmęski osobowy
Polcynowipojedyncza celownikmęski osobowy
Polcynowiemnoga mianownikmęski osobowy
Polcynowiemnoga wołaczmęski osobowy
Polcynówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Polcynówmnoga biernikmęski osobowy
Polcynymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Polcynymnoga biernikmęski zwierzęcy
Polcynymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz