po-le-mar-chu

polemarchu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polemarch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polemarchpojedyncza mianownikmęski osobowy
polemarchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polemarchapojedyncza biernikmęski osobowy
polemarchachmnoga miejscownikmęski osobowy
polemarchamimnoga narzędnikmęski osobowy
polemarchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polemarchommnoga celownikmęski osobowy
polemarchowipojedyncza celownikmęski osobowy
polemarchowiemnoga mianownikmęski osobowy
polemarchowiemnoga wołaczmęski osobowy
polemarchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polemarchówmnoga biernikmęski osobowy
polemarchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polemarchupojedyncza wołaczmęski osobowy
polemarchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polemarchymnoga biernikmęski zwierzęcy
polemarchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz