po-le-row-ni-kom

polerownikom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polerownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polerownicymnoga mianownikmęski osobowy
polerownicymnoga wołaczmęski osobowy
polerownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
polerownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polerownikapojedyncza biernikmęski osobowy
polerownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
polerownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
polerownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
polerownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
polerownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
polerownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polerownikommnoga celownikmęski osobowy
polerownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
polerownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polerownikówmnoga biernikmęski osobowy
polerownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polerownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz