po-let-ki

poletki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: poletek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poletekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
poletekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
poletkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
poletkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
poletkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
poletkimnoga mianownikmęski rzeczowy
poletkimnoga biernikmęski rzeczowy
poletkimnoga wołaczmęski rzeczowy
poletkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
poletkommnoga celownikmęski rzeczowy
poletkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
poletkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
poletkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
poletkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz