po-lic-maj-strzy

policmajstrzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: policmajster

słowoliczbaprzypadekrodzaj
policmajsterpojedyncza mianownikmęski osobowy
policmajstrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
policmajstrapojedyncza biernikmęski osobowy
policmajstrachmnoga miejscownikmęski osobowy
policmajstramimnoga narzędnikmęski osobowy
policmajstrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
policmajstrommnoga celownikmęski osobowy
policmajstrowipojedyncza celownikmęski osobowy
policmajstrowiemnoga mianownikmęski osobowy
policmajstrowiemnoga wołaczmęski osobowy
policmajstrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
policmajstrówmnoga biernikmęski osobowy
policmajstrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
policmajstrymnoga biernikmęski zwierzęcy
policmajstrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
policmajstrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
policmajstrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
policmajstrzymnoga mianownikmęski osobowy
policmajstrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz