po-li-glo-tek

poliglotek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: poliglotka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
poliglotcepojedyncza celownikżeński
poliglotcepojedyncza miejscownikżeński
poliglotekmnoga dopełniaczżeński
poliglotkapojedyncza mianownikżeński
poliglotkachmnoga miejscownikżeński
poliglotkamimnoga narzędnikżeński
poliglotkąpojedyncza narzędnikżeński
poliglotkępojedyncza biernikżeński
poliglotkimnoga mianownikżeński
poliglotkimnoga biernikżeński
poliglotkimnoga wołaczżeński
poliglotkipojedyncza dopełniaczżeński
poliglotkopojedyncza wołaczżeński
poliglotkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz