po-li-hi-sto-rii

polihistorii (nazwa pospolita) rzeczownik hom.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: polihistoria

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polihistoriapojedyncza mianownikżeński
polihistoriachmnoga miejscownikżeński
polihistoriamimnoga narzędnikżeński
polihistoriąpojedyncza narzędnikżeński
polihistoriemnoga mianownikżeński
polihistoriemnoga biernikżeński
polihistoriemnoga wołaczżeński
polihistoriępojedyncza biernikżeński
polihistoriipojedyncza celownikżeński
polihistoriipojedyncza miejscownikżeński
polihistoriipojedyncza dopełniaczżeński
polihistoriopojedyncza wołaczżeński
polihistoriommnoga celownikżeński
polihistoriimnoga dopełniaczżeński
polihistoryjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz