po-li-hi-sto-rzy

polihistorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polihistor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polihistorpojedyncza mianownikmęski osobowy
polihistorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polihistorapojedyncza biernikmęski osobowy
polihistorachmnoga miejscownikmęski osobowy
polihistoramimnoga narzędnikmęski osobowy
polihistorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polihistorommnoga celownikmęski osobowy
polihistorowipojedyncza celownikmęski osobowy
polihistorowiemnoga mianownikmęski osobowy
polihistorowiemnoga wołaczmęski osobowy
polihistorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polihistorówmnoga biernikmęski osobowy
polihistorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polihistorymnoga biernikmęski zwierzęcy
polihistorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
polihistorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
polihistorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
polihistorzymnoga mianownikmęski osobowy
polihistorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz