po-li-karp-ku

Polikarpku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Polikarpek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Polikarpekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Polikarpkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Polikarpkapojedyncza biernikmęski osobowy
Polikarpkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Polikarpkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Polikarpkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Polikarpkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Polikarpkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Polikarpkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Polikarpkommnoga celownikmęski osobowy
Polikarpkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Polikarpkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Polikarpkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Polikarpkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Polikarpkówmnoga biernikmęski osobowy
Polikarpkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Polikarpkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz