po-li-syn-de-ton

polisyndeton (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: polisyndeton

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polisyndetonpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
polisyndetonpojedyncza biernikmęski rzeczowy
polisyndetonachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
polisyndetonamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
polisyndetonempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
polisyndetoniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
polisyndetoniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
polisyndetonommnoga celownikmęski rzeczowy
polisyndetonowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
polisyndetonówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
polisyndetonupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
polisyndetonymnoga mianownikmęski rzeczowy
polisyndetonymnoga biernikmęski rzeczowy
polisyndetonymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz