po-li-te-wi-czu

Politewiczu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Politewicz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Politewiczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Politewiczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Politewiczapojedyncza biernikmęski osobowy
Politewiczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Politewiczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Politewiczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Politewiczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Politewiczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Politewiczemnoga mianownikmęski osobowy
Politewiczemnoga wołaczmęski osobowy
Politewiczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Politewiczommnoga celownikmęski osobowy
Politewiczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Politewiczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Politewiczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Politewiczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Politewiczówmnoga biernikmęski osobowy
Politewiczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Politewiczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz