po-lit-tech-no-lo-gi

polittechnologi (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: polittechnolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polittechnolodzymnoga mianownikmęski osobowy
polittechnolodzymnoga wołaczmęski osobowy
polittechnologpojedyncza mianownikmęski osobowy
polittechnologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polittechnologapojedyncza biernikmęski osobowy
polittechnologachmnoga miejscownikmęski osobowy
polittechnologamimnoga narzędnikmęski osobowy
polittechnologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
polittechnologimnoga biernikmęski zwierzęcy
polittechnologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
polittechnologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polittechnologommnoga celownikmęski osobowy
polittechnologowipojedyncza celownikmęski osobowy
polittechnologowiemnoga mianownikmęski osobowy
polittechnologowiemnoga wołaczmęski osobowy
polittechnologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polittechnologówmnoga biernikmęski osobowy
polittechnologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polittechnologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz