po-lo-ni-ku

poloniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: polonik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polonikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
polonikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
polonikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
polonikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
polonikimnoga mianownikmęski rzeczowy
polonikimnoga biernikmęski rzeczowy
polonikimnoga wołaczmęski rzeczowy
polonikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
polonikommnoga celownikmęski rzeczowy
polonikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
polonikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
polonikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
polonikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
polonikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz