po-lo-ni-za-to-ra

polonizatora (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polonizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polonizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
polonizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polonizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
polonizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
polonizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
polonizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polonizatorommnoga celownikmęski osobowy
polonizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
polonizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polonizatorówmnoga biernikmęski osobowy
polonizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
polonizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
polonizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
polonizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
polonizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
polonizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
polonizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz