po-lo-no-fi-lu

polonofilu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: polonofil

słowoliczbaprzypadekrodzaj
polonofilpojedyncza mianownikmęski osobowy
polonofilapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
polonofilapojedyncza biernikmęski osobowy
polonofilachmnoga miejscownikmęski osobowy
polonofilamimnoga narzędnikmęski osobowy
polonofilemnoga mianownikmęski zwierzęcy
polonofilemnoga biernikmęski zwierzęcy
polonofilemnoga wołaczmęski zwierzęcy
polonofilemnoga mianownikmęski osobowy
polonofilemnoga wołaczmęski osobowy
polonofilempojedyncza narzędnikmęski osobowy
polonofilimnoga dopełniaczmęski osobowy
polonofilimnoga biernikmęski osobowy
polonofilommnoga celownikmęski osobowy
polonofilowipojedyncza celownikmęski osobowy
polonofilówmnoga dopełniaczmęski osobowy
polonofilówmnoga biernikmęski osobowy
polonofilupojedyncza miejscownikmęski osobowy
polonofilupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz